S. Plath, 'Die Glasglocke'

'A co robią dwie tak śliczne dziewczyny jak wy, w tak piękny wieczór jak ten, same w taksówce? Jesli mogę spytać'. Miał szeroki, śnieżnobiały uśmiech.
'Jedziemy na przyjęcie'- odpowiedziałam, bo Doreen nagle oniemiała i znudzona uderzała palcami o swoją torebkę.
'Brzmi nudnie.'- stwierdził mężczyzna. 'Dlaczego nie pójdziecie ze mną napić się czegoś w barze naprzeciwko? Czeka tam jeszcze kilku moich przyjaciół'. - Skinął w kierunku niedbale ubranych mężczyzn, którzy zebrali się pod Markizą. Śledzili go wzrokiem, a kiedy zauważyli, że wskazuje na nich, zaczęli się śmiać. 
Ten śmiech powinien był mnie ostrzec. Tą ostrożną chichotkę, która zawsze wie lepiej. Ale kontakt został nawiązany i wiedziałam, że jeśli zostanę w taksówce, to za kilka sekund będę chciała cofnąć czas i wykorzystać tę szansę, aby zobaczyć w Nowym Jorku coś nowego, coś, czego ludzie w gazety tak starannie dla nas szukają. 
'To jak będzie, Doreen?'- spytałam.
'To jak będzie, Doreen?'- spytał mężczyzna i szeroko się wyszczerzył. Do dziś nie mogę sobie przypomnieć jak wyglądał bez uśmiechu. Musiał mieć go cały czas na twarzy. Musiał mieć takie usmiechnięte usposobienie.
'No dobrze'.- odpowiedziała mi Doreen. Otworzyłam drzwi i wydostałyśmy sie z taksówki, dokładnie kiedy odjeżdżała, i poszłyśmy do baru.
Zapiszczały hamulce, głuchy hałas.
'Hej, wy tam!'- nasz kierowca wystawił głowę przez okno i czerwoną z wściekłości twarzą zapytał: 'Co wam wpadło do głowy?!'
Zahamował tak ostro, że jadąca za nim taksówka go stuknęła. Mogłyśmy dostrzec, jak cztery dziewczyny wymachują rękami i ...

mit dem Haenden fruchteln- wymachiwać rękami
jmd einfallen- przyjsć do głowy
sorgfaeltig- starannie
sich umsehen- rozejrzeć się
quietschen - zapiszczeć (opony)
prall- jędrny

Tup tup
Tupałam
Tup tup
Tupałam w ciemnościach

Dźwięk liści, kiedy moje stopy dotykają ziemi
Dźwięk liści, kiedy moje stopy odbijają się
w ciemnościach, w parku.

Ho Hey
Ho Hey
Próbowałem zrobić to jak należy. Prowadziłem samotne życie. Zamiast tego śpię tutaj, śpię w moim łóżku, śpię w moim łóżku.

Więc pokaż mi rodzinę. I krew, którą będę krwawił. Nie wiem, dokąd należę. Nie wiem, gdzie poszedłem źle. Ale mogę napisać piosenkę: Ja należę z Tobą, Ty należysz ze mną. Jesteś moim Skarbem. 

Myślę, że nie jesteś dla niego odpowiednia. Spójrz, jak mogłoby być, gdybyś pojechała autobusem do Chinatown. Ja stałbym nad kanałem. I Valerie, ona stałaby tuż obok mnie. 

Ja należę z Tobą, Ty należysz ze mną...Jesteś moim skarbem. A miłość, której potrzebujemy..Miejmy na nią nadzieję. Krwawimy..

Jesteś moim Skarbem.

Mamo, muszę się stąd wydostać, żeby ochronić naszą rodzinę od nędzy. A kiedy zarobię pierwsze pieniądze, od razu prześlę je Tobie.

Ojcze, modlę się, abyś dał mi siłę. Muszę zakończyć tą niedolę, ona powoduje zbyt wiele bólu. Poszukam żyźniejszej ziemi, która rodzi pieniądze.

Mam zamiar złożyć cały mój świat w Twoje ręce...

Panie, pozwól mi jakoś zapracować. Czekałem 18 miesięcy i ciągle nie mam pozwolenia. Za każdym razem powtarzasz mi 'już niedługo'.

Mam zamiar złożyć cały mój świat w Twoje ręce...

Panie! Mówisz, że próbujesz, ale nie wiesz, że mój brat umiera. Mówisz tylko 'to nie potrwa długo'.

Dlaczego jestem tak przeklęty tym, gdzie się urodziłem?

Masz cały mój świat w swoich rękach.

Zdmuchuję kurz.
Zawsze pociągały mnie francuskie, delikatne utwory puszczane w ciasnych, klimatycznych kawiarniach, tlumione przez szmer rozmów przesiadujących gości. Od tej chwili blog będzie pamiętnikiem z podróży do świata piosenki francuskiej.
Dzień pierwszy...
Po wpisaniu w wyszukiwarkę na laście 'chanson' jednym z pierwszych wyskakujących artystów jest ZAZ. Tworzy muzykę będącą mieszanką jazzu i soulu, a jej głos porównuje się do wokalu Edith Piaf. Włączyłam pierwszą lepszy utwór na liście i już po pierwszych kilku sekundach pomyślałam, bingo! To to, czego szukałam. Dopiero po dotarciu do utworu Je Veux uświadomiłam sobie, że nie jest to mój pierwszy kontakt z jej twórczością. Wędrówkę po wąskich uliczkach Paryża czas rozpocząć.

nowy, muzyczny plac zabaw.